Kluczowe zadania na rok 2014

a) Podjęcie działań względem Komisji Europejskiej (złożenie wniosków do Creative Europe [Kreatywna Europa], termin ostateczny –  marzec 2014 r.) oraz wydawców zarówno tradycyjnych jak i cyfrowych w celu stworzenie zaktualizowanej publikacji wydawnictwa papierowego i elektronicznego (na podstawie dokonywanej obecnie poprawy Podręcznika Historii Literatury Europejskiej, istniejącego w siedmiu językach i opublikowanego przez sześciu europejskich wydawców)

b) Opracowanie uaktualnionej wersji rozdziału 1989-2009 dla Podręcznika Historii Literatury Europejskiej pod tytułem After the Fall of the Wall (aby pokazać na przestrzeni pięćdziesięciu stron wydania cyfrowego bądź papierowego wpływy upadku Muru Berlińskiego na twórczość literacką na kontynencie europejskim). Umowa z wydawcą cyfrowym o opracowanie wersji elektronicznej uzupełnionej o ten rozdział. (Wszystkie możliwości pozostają otwarte – obrazy, wideo, reportaże, mapy itd.)

c) Zebranie materiałów dotyczących ważnych współczesnych postaci literatury naszego kontynentu z okresu 2009-2015. Przykład – dla 47 krajów Rady Europy, 47 (albo dwa czy trzy razy tyle) prezentacji elektronicznych wzbogaconych o postaci współczesne. Wielokrotnie nominowany do Nagrody Nobla słoweński pisarz Boris Pahor – wciąż kreatywny i nadal dziś dostępny – pozostawił Stowarzyszeniu Literatur Europejskich rozliczne pisma, zdjęcia i dotyczące go reportaże. Będzie obiektem jednej z 47 (albo dwa czy trzy razy tylu) kart współczesnych postaci. Jeżeli istnieje i nadal żyje na naszym kontynencie 150 autorów klasy Borisa Pahora, zamierzamy stworzyć w formie papierowej lub elektronicznej 150 odpowiadających im kart.

d) Wdrożenie nauczania literatury europejskiej zgodnie z Zaleceniem nr 1833 Rady Europy na rzecz nauczania literatur europejskich [FREN] na wszystkich szczeblach systemu szkolnictwa w Unii Europejskiej oraz w 47 krajach Rady Europy – a może nawet i poza nimi. Opracowanie nauczania literatury europejskiej we Francji i Europie obejmuje:

  1. We Francji Najwyższą Radę Programową (Conseil Supérieur des Programmes) – organizm powołany przez Ministerstwo Edukacji Narodowej w celu stworzenia nowych podwalin szkolnictwa, który ma do 2015 roku wprowadzić reformę pedagogiczną dotyczącą uczniów i studentów od 14 do 22 roku życia (poziom liceum i licencjatu).
  2. Szkołę Wyższą Pedagogiczną (École Supérieur du Professorat) – również we Francji – zajmującą się kształceniem pedagogicznym przyszłych nauczycieli, którzy ukończyli inne studia, a mają rozpocząć nauczanie uczniów i studentów na szczeblu podstawowym, średnim oraz wyższym.
  3. Uniwersytety we wszystkich krajach europejskich, na których istnieją już katedry nauczania literatury europejskiej (Bruksela, Miluza itd.), a także szkoły wyższe włączające do nauczania literaturę europejską (np. European School of Political and Social Sciences czy Université Catholique w Lille). Sieć Uniwersytecka Literatury Europy oddaje do dyspozycji uniwersytetom i szkołom wyższym programy nauczania i tematy egzaminów testowane w roku akademickim 2012-2013 oraz 2013-2014: wspólny program dla przynajmniej 5 krajów europejskich (Polska, Irlandia Północna, Belgia, Francja, Łotwa itd.) w zakresie nauczania literatur europejskich na szczeblu uniwersyteckim może zostać zainicjowany pomiędzy różnymi partnerami Kreatywnej Europy, w ramach której Stowarzyszenie Literatur Europy złoży wniosek do marca 2014 roku.

e) Uaktualnienie antologii i wkładu współczesnych pisarzy europejskich wokół tematów koncentrujących się na sposobie postrzegania poprzez literaturę tego, czym jest dzisiejsza europejska tożsamość kulturowa, na podstawie publikacji już zrealizowanych przez Stowarzyszenie Literatur Europy. Przykład: Fictions européennes – antologia 30 krótkich historii europejskich napisanych przez tyluż autorów z naszego kontynentu na temat Unii i Kosmosu, CNES (Narodowy Ośrodek Badań Kosmicznych) 2008. Zbiór pozwolił trzydziestce pisarzy dwudziestego pierwszego wieku wypowiedzieć się w kwestii Unii Europejskiej i podboju kosmosu. W tym samym duchu i przy okazji prezydencji Łotwy w Unii Europejskiej lub w związku ze spotkaniem w tym kraju w 2015 roku wszystkich ministrów szkolnictwa wyższego można by wyobrazić sobie publikację kreatywnego pisarstwa tego typu na zadany temat i pod europejskim wezwaniem.

f) Stworzenie Domu Pisarzy Europejskich. Stowarzyszenie Literatur Europy na życzenie Rady Generalnej departamentu Nord we Francji (Conseil Général du Nord) dało podwaliny Domu dla Pisarzy Europejskich Villa Mont Noir/Villa Marguerite Yourcenar. Konsultowano je ponadto w sprawie Domu Ventspils House (LV), Domu w Nowym Sączu i Passa Porta (Belgia) oraz było powiązane z ich otwarciem. Pomysł polega na tym, żeby wejść we współpracę z Kartuzją w Neuville-sous-Montreuil w celu stworzenia nowego Domu Pisarzy Europejskich – w odległości zaledwie paru mil od węzła łączącego kontynent europejski z Wielką Brytanią.

g) Wszystkie powyższe projekty wymagają stworzenia strony internetowej dostępnej w jak największej ilości języków europejskich. Stowarzyszenie Literatur Europy pracuje obecnie nad oddaniem do użytku strony w języku angielskim, niemieckim, holenderskim i francuskim, zapraszając do przyłączenia się wszystkie języki Europy.

Cet article a été publié dans Non classé. Bookmarker le permalien. Les commentaires sont fermés, mais vous pouvez faire un trackback : URL de trackback.